موزیتیک

گفته بودم بری زندگی نمیکنم یه روزم گفته بودم بعد تو میمیرم و زندم هنوزم

ولی یه زخمایی هست بدتر از مرگه بد شدی بد نبودم بات یه دفعه ام که

تو کجایی الان ببین دنبال تو چجوری میگردم بودی شهرو چراغونی میکردم

من تورو زندونی میکردم که نری فقط …

میگذره ماه و سال همش درگیر کار و بار نمیدونم پس کی وقت زندگی ماست

غرق میشه دونه دونه آرزوهام زیر آب برش دار ببینم چیه پشت این نقاب

که تنگ نمیشه اون دل تو بس که یه دندس خیلی وقته این لبام لنگ یه خندس

همیشه اونی که بی رحمه برندس بیا خونه شهر پر گرگ درندس

خونه خستس یه چایی چند روزه مونده رو کتری

من راضیم به دیدن تو از دور از چند متری

با اینکه بد ازت پرم ببین منو کم توقعم

بیا بشین جر و بحث کنیم داد بزن تورو بعد بغل کنم

من دلم میریزه، وقتی که موهای منو نازش میکنی الکی قهر میکنم میزنی از غرور و خواهش میکنی

هرکی پشت سر من بد بگه رو دیدم چیکارش میکنی …

واسه خندیدن من کی مث تو دیوونگیش گل میکنه من بی حوصله رو جز تو عزیزم کی تحمل میکنه

بهترین عطر تو دنیا عطر رو پیرهنته قشنگترین ساعت دنیا وقت رسیدنته

ای غریبه کجایی بیا خوش نیست حال ما

میدونی که دوا درمون کردنش کار شماست

پشت ما هر چی که خواستی گفتی بین آدما

ولی باز این دل ما صندوقچه ی راز شماست

اون حتما بهتر از منه یه لحظم از تو فکرت نمیره حتما مثل من نیست حرصت نمیده

واسه من کسی مثلت نمیشه …

اون حتما بهتر از منه مثل من نیست که حرفات نره تو کتش عصبی نمیشه بحث کنه بعد موندنت

همه چیو خورد کنه تو سر و صورتش حتما …

گفتم ای عاشق پنهان شده در تنهایی

صبر کن ، صبر ، اگر فاصله بین من و توست

که از افسانه ی من

به جهان تو و افسانه‌ی تو راهی نیست