موزیتیک

تَنَم هر شب تصور کرد خودش رو توی آغوشِت
خیالت مهربون‌تر بود با من که شد فراموشِت
نوازش می‌کنی انگار موهامو وقتیکه خوابم
می‌پیچه دورِ من دستات مثِ پیچَک رو مُردابَم