موزیتیک

خواب دیدوم که جِلبیل نخیت پر خونه ماه بانو
تا که از خواب پریدوم دیدوم لب ساحل پر دوده ماه بانو
همه نخلا کلافه ناخدای لِنچمون چرا صید شد
یهو دیدوم یه چوکی روی تابِ لب ساحل خنده‌هاش غیب شد

مهربان بودی هستی این چنینی

تا ابد به دل دیوانه یه من می نشینی

تا ابد آمدم عاشق کنم عاشق شدم

بر عکس شد تا تورا دیدم