موزیتیک

مو یه مطربوم ولی ، تویی دخت ناخدا
بی تور و طعمه دلوم شده صیدت بخدا
لنگر انداخته دل ، تو دریای چشم بلات
دست و بالوم خالیه ولی دل عاشقوم طلان

نقاش نبودم تو یادم دادی رنج کشیدن را
یکباره رفتی تا بیاموزم بی چشم دیدن را
بر بلندای وابستگی دستانم را رها کردی
از چشمت افتادم با چشم خود دیدم بی بال پریدن را